Sokaklardan uzağa... Özgürlük
Insan bazen çok uzaklara gitmek istiyor. Sokaklardan, toplumdan, yaşamdan uzaklaşmak istiyor düşünmek için... Genç yaşlarda düşünmek için çok zamanımız oluyor fakat düşündüklerimizi gerçekleştirmek için imkan olmuyor. Düşünceler sadece düşünce olarak kalıyor. Kapkaranlık odalarda geçirdiğim zamani ve düşündüklerim aklıma geliyor. Bir an tirsiyorum. Bir anlığına beynim duruyor. Kendime ne yapıyorum ? diyorum. Eğer insan gerçekten özgür olmak istiyorsa hiçbirseye bağlı kalmamali. Bağlı kaldığı sürece özgür olamaz, kisitlanir. Hep özgür ve yalnız olmak isterim. Kimselerin olmadığı terk edilmis bir kasabada tek başıma yaşamak isterdim. Düşünülecek o kadar çok sey olur ki... Anlatamam. Anlatılmaz, yaşanır gibi birsey sanırım. Her renk insanda birşeyi anımsatır. Bana göre yeşil özgür olmayı anımsatıyor. Düşünün; müebbet cezası almis bir mahkumsunuz. Yeşil ağaçları goruyorsunuz fakat dokunamuyorsunuz, o rengi yasayamiyorsunuz. Iste özgürlük hissetmektir. Yaşamaktır. Özgürlük budur!
Not: bu yaziyi mobilden yaziyorum yazim hatalari olabilir, teşekkür ederim :)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder